20 Mart 2009 Cuma

NİSANLARDA AĞLAMAK

Nisan'larda ağlamak kaderim mi? Çok sevdiğim bir insanı, manevi babamı kaybettiğim bir 4 Nisan günü ağlamıştım saatlerce... Son iki gündür de televizyon seyrederken ağlıyorum. Hıçkıra, hıçkıra...

Şehit Yarbay Alim Yılmaz'ın vefat haberinden sonra, bir televizyon kanalı kendisi ile 6 yıl önce yapılmış bir röportajı yayınladı.
Yarbayım O röportajda önce Atsız'ın Kahramanlık şiirini okudu;

Sızlasa da gönüller düşenlerin yasından
Koşar adım gitmeli onların arkasından.
Kahramanlık: İçerek acı ölüm tasından
İleriye atılmak ve sonra dönmemektir.

Yırtıcılar az yaşar... Uzun sürmez doğanlık...
Her ışığın altında gizlidir bir karanlık;
Adsız şansız olsa da, en büyük kahramanlık;
Göz kırpmadan saldırıp bir daha dönmemektir.


Şehadet haberini aldığınız bir yiğit askerin erkek sesinden bu şiiri duyunca gözyaşlarınıza hakim olabilir misiniz?

Ve Alim'imin, Şehidimin askerleriyle birlikte "Ölürüm Türkiyem" Türküsünü okuduğunu izleyince, nasıl ağlamazsınız.

Ya cenaze töreninde, çocukları Doğukan ve Batıkan'ın arasında duran, Şehit Yarbay'ın eşi örnek Türk Kadını Firdevs Hanım'ın "vatana bir şehit verdim ikisini de hazırlıyorum" sözlerini duyunca, "onları sevindirmeyeceğim, ağlamayacağım" derken, yüreğine akıttığı yaşlar sizin gözyaşlarınızın boşalmasına neden olmaz mı?

Bu arada, Anneler gününde Kadınlar gününde yılın annesini, yılın kadınını seçen sivil toplum örgütlerine sesleniyorum. Yılın annesi, yılın kadını tartışmasız Firdevs Hanım'dır...

Bir Nisan Günü de (10 Nisan 1919) Boğazlıyan Kaymakamı Kemal Bey Şehit edilmişti.

Nisan Rahmeti Onların üzerlerine olsun.


26.04.2006-ANKARA
FAZLI KÖKSAL

3 yorum:

  1. Yzınızı okuduğum zaman Sessiz gemiyi hatırladım. Allah hepsinin mekanını cennet etsin.

    YanıtlaSil
  2. Ruhları şad olsun

    YanıtlaSil
  3. MEHMET SEVİM4 Nisan 2015 04:52

    OIgunluk çağına eriştikten sonra iki defa ağladım... Az ağlamaının erkekler için erdem sayıldığı bir toplumda yaşadığımız için, galiba gerekse bile gözyaşlarımıza pranga vuruyoruz, set çekiyoruz... Fakat BAŞBUĞUMU kaybettiğim 4 Nisan günü sanki ağlayamadığım tüm zamanların gözyaşlarını aniden yanaklarımda buldum... O benim babamdı, manevi babam... Kendisine de söylemiştim bunu... Bana her güzeli, her iyiyi sen öğrettin, benim babam sayılırsın ve seni görünce babamı görür gibi oluyorum demiştim. Rahmetli bana delioğlan derdi... Haklısın delioğlan dedi, ben de seni gördüğümde yavrumu görmüş gibi oluyorum... ALLAHIM MEKANINI CENNET EYLESİN.. EBEDİYETE İNTİKAL EDEN TÜM ÜLKÜ ERLERİNİN DE...

    YanıtlaSil